برخی ابهامات ويرايش جديد مبحث دهم مقررات ملی ساختمانی

4-    در مورد ضابطه محدودیت مکانی وصله ستون مطابق ضوابط بند10-3-6-2-1 پ وقتی که تنها بخشی از اجزای تشکیل دهنده ستون نظیر ورق تقویت ستون وصله میشود آیا باز هم باید ضابطه بند فوق را رعایت نمود؟ و غیر از آن آیا اگر فقط ورق تقویت ستون وصله میشود باید برای وصله ورق تقویتی از ورق وصله هم استفاده کرد و یا جوش نفوذی کارگاهی بین دو ورق کفایت خواهد کرد؟

5-   در مورد بند10-3-6-2-1 چ در مورد وصله ستونهای غیرهمسـایز دتـایل موجـود در شکل 10-3-3 به صورت توصیه بیان شده است. آیا بر این اساس عدم استفاده از این روش که در شکل توضیح داده شده است منع آیین نامه ای ندارد؟ آیا در هر صورت رعایت ضابطه وصله ستونها با شیب 1 به 6 جهت همسایز کردن مقطع دو ستون حتی اگر نخواهیم از دتایل مورد اشاره استفاده کنیم اجباری است و یا میتوانیم این تغییر سایز را به یکباره انجام دهیم؟ این موضوع بیسشتر برای وصله ستونهایی که اختلاف ابعاد قابل توجه دارند (در حد 10 تا 20 سانتیمتر (به گونه ای که عملاً استفاده از ورق پرکننده قابلیت اجرایی ندارد مورد سوال است.

توجه 4و5-)  در مورد وصله ستون احتمالاً وقتی که تنها بخش از ستون مثل ورق تقویت آن وصله میشود باید درز وصله با بال تیر حداقل 60 سانتیمتر فاصله داشته باشد. برای وصله ورقها هم در هر صورت باید وصله به گونه ای باشد که حداکثر نیرویی که در ورق ایجاد میشود قابل انتقال باشد. رعایت ضابطه تغییر تدریجی سایز ستون در محل وصله ستونهای غیرهمسایز به صورت یک به شش هم به نظر میرسد که در هر صورت اجباری باشد. (در مورد وصله ستونها در کتاب آقایان میرقادری و ازهری در صفحه 465 یک مقدار توضیح داده شده که شاید بتواند بدرد بخورد )

 6-    در بند10-3-8-1-3-1  الف گفته شده :

اتصالات تیر به ستون باید به گونه ای طراحی شوند که شرایط ایجاد مفصل پلاستیک را در مقطعی به فاصله L1 ازبر ستون در داخل تیر و خارج از اجزای اتصال فراهم نمایند. این امر یا از طریق تقویت تیر در محل اتصال تیر به ستون انجام میشود و یا تضعیف مقطع تیر در محل تشکیل مفصل پلاستیک عملی میگردد. این دو حالت را میشه در اشکال 10-3-7  ب و شکل 10-3-7  ت ملاحظه کرد و این درحالیست که در بخش محدودیت های تیر ها در قاب خمشی ویژه در بند 10-3-8-1-2-1  لزوم ایجاد محل تشکیل مفصل پلاستیک در فاصله 0.5 تا 1 برابر d از بر ستون را ذکر کرده حال اینکه چنانچه از تقویت تیر در محل اتصال تیر به ستون استفاده شود(مشابه قبل که از سخت کننده ها و لچکی ها استفاده میکردیم)ممان پلاستیک را در انتهای تیرها را زیاد کرده و عملا شانس ایجاد محل مفصل پلاستیک را در خود بر تکیه گاه می افزاید. حال سوال اینست  که همانطور که میدانیم اضافه کردن لچکی ها به عنوان سخت کننده در بر تکیه گاه عملا ضرورتی نداره و با توجه به اصرار آیین نامه در ملاحظه ناحیه بحرانی و اینکه کاری کنیم که مفصل پلاستیک در 0.5 تا  1 d قرار بگیرد(چراکه عملا همه محاسبات طراحی خمشی و برشی ما بر اساس همین لنگر پلاستیک و برش انتقالی آن به بر تکیه گاه میباشد)بنابراین چه لزومی به اضافه کردن اشکال 10-3-7 ب و پ و ج بوده؟

 توجه -6 ) تقویت بر ستون و تضعیف اندکی پس از بر تکیه گاه هر دو به یک معنی میباشد.چراکه در هر دو حالت مقطع نزدیک تکیه گاه ضعیفتر از اطراف خود خواهد شد بنابراین لنگر پلاستیک آن کاهش میابد و مفصل پلاستیک ایجاد میگردد. البته شکل 10-3-7  ت که در پایین پیوست شده است برای این امکان بسیار موثر است . اما متاسفانه قابلیت اجرایی کارگاهی نداره، به نظر فقط امکان کارخانه ای آن مقدور میباشد که اگه ما بخواهیم کارخانه ای کار کنیم با توجه به  هزینه اش بهتراست از اتصال درختی استفاده کنیم که دیگه کامل از محل ایجاد مفصل پلاستیک باخبر شویم.