كاربرد درزهای ساخت (درزهای اجرایی)
كاربرد درزهای ساخت (درزهای اجرایی)
در هر توقف
عملیات بتنریزی كه موجب سخت شدن بتن میگردد، درز ساخت (درز اجرایی) به
وجود میآید. به طور كلی هرگاه زمان قطع بتنریزی از 30 دقیقه تجاوز كند،
باید آن نقطه را یك درز اجرایی به حساب آورد، مگر آنكه حالت خمیری بتن با
تدابیری به آن بازگردانده شود. درز ساخت ممكن است دارای وضعیتهای مختلفی
باشد، ولی معمولاً قائم یا افقی است. معمولاً سعی میشود محل درز ساخت به
محل یكی دیگر از انواع درزها منطبق گردد. در تیرها و شاهتیرها درزهای
ساخت، باید تقریباً عمود بر محور این اعضا بوده و هیچگاه با محور عضو
موازی نباشد.
درز ساخت
میتواند در اعضا و قطعات بتنآرمه در محل لنگر خمشی ماكزیمم قرار گیرد،
زیرا در این اعضا تنشهای كششی توسط فولادهای كششی تحمل میشوند. درزهای
اجرایی نباید در محلی كه قرار است بتن تحمل برش نماید، قرار گیرند.
بنابراین در ساخت اعضای خمشی اگر قرار است بتنریزی در بیش از یك مرحله
صورت گیرد، باید ترتیبی اتخاذ شود كه قطع بتنریزی در مجاورت تكیهگاه
نبوده، بلكه در نزدیكی وسط دهانه باشد.
تیرها،
شاهتیرها، دالها، سرستونها و مانند آنها همگی قسمتهایی از یك كف به حساب
میآیند كه باید در یك مرحله بتنریزی شوند، بتنریزی ستونها اجباراً در
تراز هر طبقه در محل سرستون یا تیر متوقف میشود. درزهای ساخت عموماً در
ساختمانهای بتنی كاربرد دارند. درزهای ساخت باید در محلهای مناسب و زیر
نظر دستگاه نظارت تعبیه شوند.
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۸۸/۰۸/۲۸ ساعت 9:3 توسط مجتبي رودكي
|

